Een roman

Hij werd de wijste man van het koninkrijk.

Ergens onderweg vergat hij hoe hij moest leven.

Wijsheid zonder tuin is een novelle-achtige literaire vertelling, geïnspireerd op de bijbelse figuur Achitofel, de meesterlijke raadsheer van koning David.

Maar dit is niet zomaar een verhaal over de oude wereld.

Het is een verhaal over een vraag die pijnlijk actueel blijft:

Wat gebeurt er wanneer nuttig zijn de kern van iemands identiteit wordt?

Aan de hand van Achitofels verhaal verkent het boek talent, ambitie, erkenning en nut — en uiteindelijk de ontdekking dat je niet langer weet wie je bent als je niet meer nuttig, nodig of onmisbaar bent.

De bijbelse wereld vormt het decor.

De vraag is van onze eigen tijd.

01
Het boek

Wijsheid zonder tuin

Een psychologische roman, geboren uit de stiltes van het tweede boek Samuël

Omslag van Wijsheid zonder tuin: silhouet van een zwarte boom tegen een avondhemel

Wijsheid zonder tuin verbeeldt het leven van Achitofel, raadsman van koning David – een man wiens raad werd beschouwd alsof men het woord van God raadpleegde, en wiens dood de Schrift in een handvol karige regels vermeldt.

Opgegroeid ver van de macht, leert hij vroeg dat gelijk hebben de zekerste manier is om opgemerkt te worden. Bekwaamheid wordt zijn taal, nut zijn munt. Van dorpsgeschillen tot de hoven van koningen bouwt hij een leven op rond het zien van wat anderen niet zien. Maar wijsheid wordt, langzaam en bijna onmerkbaar, meer dan zijn gave. Ze wordt zijn schuilplaats.

In het hart van Davids koninkrijk helpt Achitofel een orde te bewaren die zwijgen eist van wie hem het naast staan. Wanneer David neemt wat hij wil, draagt zijn kleindochter Batseba de wond, en betaalt haar man Uria met zijn leven. Wat Batseba haar grootvader daarna vraagt, is bijna niets: geen oordeel, geen oplossing, maar iets wat hij een leven lang heeft leren inhouden. Hij kan het niet geven.

Dan komt Absalom.

Hij biedt Achitofel wat David nooit deed: niet alleen een plaats voor zijn raad, maar een gehoor voor zijn grief. En wanneer een man een leven lang is gewaardeerd om wat hij kan leveren, kan gehoord worden gevaarlijk veel lijken op bemind worden.

Verankerd in de vaststaande gebeurtenissen van de Schrift en welbewust haar stiltes binnengaand, is dit een roman over wijsheid zonder rust, plicht zonder tederheid, en de stille erosie van een man die onmisbaar wordt voor een koninkrijk en een vreemde blijft voor zichzelf.

Bestel de Nederlandse editie

PaperbackISBN 978-90-837644-3-6 · 156 × 234 mm

Bestel het boek

Op bestelling gedrukt en verzonden door Lulu. Prijs inclusief Nederlandse btw, exclusief verzendkosten; de eindprijs ziet u bij het afrekenen. Uitgegeven door Insightful Partner.

02
De auteur

M.M. Ngandu

M.M. Ngandu schrijft over de erosie van het innerlijk: de rollen die mensen erven, wat het kost ze vol te houden, en wat kan verdwijnen lang voordat iemand het merkt.

Twintig jaar lang werkte hij bij bedrijven en internationale instellingen, waar hij mensen die hij respecteerde zag verdwijnen achter de rollen die ze vervulden – nog aanwezig, nog bekwaam, nog nodig, en toch steeds onbereikbaarder.

Geschreven in Nederland en gevormd door een leven tussen het Engels, het Frans en het Nederlands, is Wijsheid zonder tuin zijn eerste roman.

Een woord van de auteur

Dit boek heeft een grote afwezige: mijn vader.

Toen hij in oktober 2022 overleed, nam ik zijn schrijfboek mee naar huis. Ik bladerde erdoorheen en las wat hij erin had vastgelegd: de dingen die hij niet wilde vergeten. Op een van de bladzijden vond ik een zin, genoteerd zonder naam van een auteur, die zijn menselijkheid leek te weerspiegelen:

“Mensen zijn meer geïnteresseerd in je menselijke kant dan in je maatschappelijke positie, je salaris of je bezittingen.”

Toen besefte ik dat zijn dood mij diep had veranderd. Om zijn nagedachtenis te eren, begon ik te schrijven. Ik wilde een boek maken dat mijn vader zou hebben gewaardeerd. Wijsheid zonder tuin is geschreven met hem als enige lezer voor ogen.

Zijn dood heeft mij geleerd dat een van de grootste vergissingen in het leven is te denken dat je tijd hebt. Tijd om het goede te doen. Tijd om te herstellen wat je in jezelf en bij anderen hebt gebroken. Tijd om vrede te sluiten met jezelf en met anderen.

In 2023 begon ik aan dit boek, voortbouwend op ideeën die ik tijdens de coronajaren geduldig had uitgewerkt. Het schrijven gaf mij houvast. Ik bleef echtgenoot, vader, broer en vriend. Ik leerde minder bang te zijn voor verlies, te omarmen wat het leven brengt, en zelfs mijn lot lief te hebben: amor fati.

Die aanvaarding leidde soms tot onbegrip bij de mensen die mij het dierbaarst zijn. Ze kan worden verward met onverschilligheid, terwijl ze misschien juist een diepere manier is om van het leven te houden. De vreugden van het leven, waaronder die van het vaderschap, herinnerden mij eraan dat aanvaarding gehechtheid noch verwondering uitsluit.

Maar in deze bladzijden schrijf ik ook over een vriend die zelf een einde aan zijn leven maakte. Hij leek geen plaats meer te vinden in een wereld die hem niet langer zag zoals hij was.

Voor mijn vader en mijn vriend komt dit boek te laat. Voor u hopelijk niet.

Vandaag bied ik het u aan, met deze wens: dat u onder alle omstandigheden gezien wordt, al is het maar door uzelf.

M.M. Ngandu

—
Edities